บทที่ 137 เสน่ห์ดอกเอื้อง บทที่ 4

“แม่ขอร้องเจ้า อย่าได้ทำให้แม่พ่อต้องอับอาย เจ้าจะไปเกี่ยวข้องกับอ้ายนายพลคนนั้นบ่ได้!”

“แม่!”

แม่จ้องเธอนิ่งแล้วหมุนตัวจากไป ราวกับไม่ต้องการเห็นหน้าลูกสาวคนนี้ ใจเธอพลันแตกออก

“แม่… ข้าอยากจะบอกแม่ ข้ารักอ้าย?” เธอพูดตามหลังของแม่ ทรุดร่างลงบนแคร่เล็กหน้าบ้าน แหงนดวงหน้ามองดอกเอื้องที่ร่วงหล...